مَتاعٌ فِي الدُّنْيا ؛
يعنى نعمتهايى كه مشركان از آنها برخوردارند ، كالايى است ناچيز ، هرچند دارايىهاشان فراوان و مقامشان بالا باشد ؛ زيرا مدّت اين كالا كوتاه ، با تلخىها همراه و در برابر نعمتهاى آخرت ارزشى ندارد .
ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذابَ الشَّدِيدَ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ ؛
آنان را بر اثر كفر به خدا و نعمتهايش و نيز تكذيب پيامبران او ، عذاب سخت مىچشانيم .