ايجاد اختلاف در ميان آنان ، كار خود را آغاز كنند . آنان در عمل اين مسجد را ساختند و ساختمان آن را استوار و مبالغ هنگفتى را در اين رابطه هزينه كردند . پس از تكميل مسجد نزد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله رفتند و گفتند : خانههاى ما از مسجد تو دور و حضور در آن بر ما دشوار است و از سوى ديگر ما دوست نداريم كه نماز را فرادا بخوانيم . به همين منظور ، و نيز براى اينكه ناتوانان و بيماران بتوانند در آن حضور يابند ، مسجدى ساختهايم . بنابراين ، اگر صلاح مىدانيد ، در آن نماز گزاريد تا ما با نماز گزاردن در محلّ نماز شما ميمنت و بركت بجوييم . اين ، شيوهء منافقين و خيانتكاران در هر دورانى است كه شعار سازندگى را سر مىدهند و در وراى آن ، دست به ويرانگرى مىزنند . لكن به زودى عيبهايشان آشكار و در نزد تمام مردم رسوا مىشوند ؛ چنانكه صاحبان مسجد ضرار رسوا شدند ؛ زيرا خدا با وحى بر پيامبرش حقيقت آنان را به او خبر مىدهد و چنين مىگويد :
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ .
آيهء كريمه مىفرمايد : كسانى كه مسجد ضرار را ساختند ، چهار هدف داشتند :
1 . زيان رسانيدن به مسلمانان ؛
2 . كفر به خدا و خردهگيرى از پيامبر او ؛
3 . ايجاد اختلاف ميان مسلمانان و جدا كردن آنها از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله ؛
4 . مسجد را به صورت پايگاه درآوردن ، براى كسانى كه از پيش ، با خدا و پيامبرش سر جنگ داشتند .
مفسران و سيرهنويسان اتفاقنظر دارند بر اينكه مراد از آن دشمنى كه از پيش با خدا و پيامبرش جنگ داشت ، مردى از قبيلهء خزرج به نام ابو عامر راهب بود . او دين مسيحيت را برگزيده بود و بزرگ قومش محسوب مىشد . وقتى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله به مدينه آمد ، اين ملعون به دشمنى با او برخاست و پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله از او به نام فاسق ياد مىكرد .