او و عثمان بن عفان از قبيلهء بنى عبد شمس به نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رفتند و به او گفتند : اى پيامبر خدا ! به بنى مطّلب عطا كردى و ما را رها ساختى ، در حالىكه ما با آنان يكى هستيم . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : تنها بنى مطلب و بنى هاشم يكى هستند .
شيخ مراغى اين حديث شريف را چنين تحليل مىكند : رمز اين سخن پيامبر آن است كه وقتى قريش آن پيماننامه را نوشتند و بنى هاشم را از مكه بيرون كردند و آنان را در شعب [ ابى طالب ] در محاصره قرار دادند ، بنى مطلب به همراه آنان وارد شعب شدند ، لكن بنى عبد شمس و بنى نوفل با آنان وارد نشدند و اين ، بر اثر دشمنى بنى اميّه بن عبد شمس با بنى هاشم ، هم در جاهليت و هم در اسلام بود . ازاينرو ، ابو سفيان هميشه با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىجنگيد و مشركان و اهل كتاب را عليه او تحريك مىكرد ، تا اين كه خداوند پيامبرش را پيروز گردانيد و در فتح مكه ، اعراب به او نزديك شدند .
همچنين ، پس از اسلام معاويه بر ضد على عليه السّلام شورش كرد و با او جنگيد » .
ما نيز جملهء ديگرى را بر سخنان شيخ مراغى اضافه مىكنيم : و همچنين ، يزيد نوهء ابو سفيان ، حسين بن على نوهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را به شهادت رسانيد و شاعر دربارهء اين دشمنى ، كه پدر از جدّ به ارث برده است ، مىگويد :
فابن حرب للمصطفى و ابن هند * لعليّ و للحسين يزيد ؛
ابن حرب [ ابو سفيان ] با مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و ابن هند [ معاويه ] با على و يزيد با حسين دشمنى كرد .
إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
مفسران گفتهاند : مراد از
« يَوْمَ الْفُرْقانِ »
و
« يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ » ،
روز جنگ بدر است ؛ زيرا خداوند در اين روز با برترى دادن كلمه اسلام بر شرك ، كفر را از ايمان جدا كرد و نيز در اين روز دو گروه به هم رسيدند : گروه مؤمنان و گروه مشركان و گردش زمان به زيان گروه اخير بود . معناى آيه اين است كه خداى سبحان ايمان به خود و به كتاب و پيامبرش را بهسان يك نظريهء بدون عمل نمىپذيرد و ايمان را تنها از