« يَأْخُذُونَ عَرَضَ هذَا الْأَدْنى » ،
بهرغم اينكه معناى هر دو سخن يكى است ؟ هدف از اين تكرار در يك آيه چيست ؟
پاسخ : هدف ردّ عملكرد آنهاست كه همچنان بر گناهان كبيره پاى مىفشارند و بارها و بارها مرتكب آن مىشوند و از اين عمل خود باك ندارند و نه تنها درخواست آمرزش نمىكنند ، بلكه مىگويند :
« سَيُغْفَرُ لَنا »
، درحالىكه پافشارى بر گناهان كوچك ، گناهى است بزرگ ، چهرسد به پافشارى بر گناهان بزرگ .
أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثاقُ الْكِتابِ أَنْ لا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَ دَرَسُوا ما فِيهِ .
اين جمله ردّ و پاسخ دومى است به آنان ؛ بدين ترتيب كه ، آنان تصور مىكنند به خدا و تورات ايمان آوردهاند و نيز اين كتاب را خوانده و تمام محتواى آنرا فهميدهاند . از جمله چيزهايى كه در تورات آمده ، آن است كه خداوند هركس را كه توبه كند و از گناه دست بردارد مىبخشد ؛ امّا اگر كسى بر آن اصرار ورزد ، از زمرهء هلاكشوندگان خواهد بود . و نيز تورات از هركس كه به خدا ايمان آورده ، پيمان گرفته است كه بر خدا دروغ نبندد . لكن گناهكاران باوجود اينكه اين حقيقت را مىدانند بر گناهان بزرگ پاى مىفشارند و مىگويند : خدا ما را خواهد بخشيد . درحالىكه اين كار ، پيمانشكنى و دروغ بستن بر خداست و كسىكه دروغ ببندد از رحمت خدا محروم خواهد شد .
وَ الدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ .
و نيز آخرت از آن كسانى است كه بدون دليل به متاع دنيا دل نمىبندند و به دروغ نمىگويند : خدا ما را مىبخشد .
أَ فَلا تَعْقِلُونَ .
چگونه بينديشد كسىكه شهوتها ، عقل او را كور و هوسها ، قلبش را بيمار كرده است ؟
وَ الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ .
منظور از
« الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ »
كسانى هستند كه به كتاب عمل مىكنند و واژهء « يمسّك » از واژهء « يعمل » رساتر است ؛ زيرا تمسّك نشاندهندهء جدّيت و ارادهء استوار بر انجام عمل است و عطف
« أَقامُوا الصَّلاةَ »
بر
« يُمَسِّكُونَ »
از باب عطف خاص بر عام مىباشد