كارهاى آنان باطل شد . ( 118 )
در همانجا مغلوب شدند ، و خوار و زبون بازگشتند . ( 119 )
جادوگران به سجده وادار شدند . ( 120 )
گفتند : به پروردگار جهانيان ايمان آورديم ؛ ( 121 )
پروردگار موسى و هارون . ( 122 )
فرعون گفت : آيا پيش از آنكه من به شما رخصت دهم به او ايمان آورديد ؟ اين حيلهاى است كه دربارهء اين شهر انديشيدهايد تا مردمش را بيرون كنيد .
بهزودى خواهيد دانست . ( 123 )
دستها و پاهايتان را به خلاف يكديگر خواهم بريد و همگىتان را بر دار خواهم كرد . ( 124 )
گفتند : ما به نزد پروردگارمان بازمىگرديم . ( 125 )
خشم بر ما نمىگيرى ، جز آنكه چون نشانههاى پروردگارمان بر ما آشكار شد به آنها ايمان آورديم . اى پروردگار ما ! بر ما شكيبايى ببار و ما را مسلمان بميران . ( 126 )
واژگان
اسْتَرْهَبُوهُمْ :
آنان را از كارهاى سحرآميز ترسانيد .
تلقف الشىء : آنرا با مهارت و سرعت مىبلعد .
الإفك : تغيير دادن چيزى از چهرهء اصلى آن ؛ دروغ نيز در واقع همين است .
المكر : نيرنگ . هرگاه هدف از نيرنگ ، انجام كار بد باشد ، اين عمل نكوهيده و هرگاه هدف از آن ، انجام كار خوب باشد ، پسنديده است .
تقطيع الأيدى و الأرجل من خلاف : دست راست و پاى چپ و يا برعكس آن بريده شود .
اعراب
مصدر ريخته شده از
« إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ »
و
« إِمَّا أَنْ نَكُونَ »
مفعول است براى فعل محذوف ، يعنى « اختر إمّا إلقاءك و إمّا إلقاءنا ؛ انتخاب كن : افكندن خودتان را و يا افكندن ما را » .
« أَنْ أَلْقِ »
« أَنْ »
مفسّره است و
« أَوْحَيْنا »
را تفسير مىكند ؛ زيرا
« أَنْ »
در اين جا با « اي » هممعناست . و نيز جايز است كه
« أَنْ »
مصدريه باشد و مصدر ريخته شده مجرور به باى جرّ محذوف ؛ يعنى « و أوحينا بالإلقاء » .
« هُنالِكَ »
در محلّ نصب بنابر