كه سحر به
« أَعْيُنَ »
نسبت داده شده ، دليل بر آن است كه جادوى آنها واقعيت نداشته و صرفا نيرنگ و گمراهى بوده است .
« وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ » ؛
يعنى جادوگران تماشاچيان را ترسانيدند و از روى نيرنگ و گمراهى جادوى بزرگى آوردند نه از روى حقيقت و واقعيت .
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَلْقِ عَصاكَ فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ * فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ .
موسى ترسيد كه مبادا نادانان با نيرنگ و گمراهى جادوگران فريب بخورند . ازاينرو خداوند ارادهء او را محكم و به وى وحى كرد كه با اوست و آنچه را جادوگران آوردهاند واقعيت ندارد ، بلكه تنها نيرنگ و ساختگى است و به او فرمان داد كه عصايش را بيندازد . وقتى موسى عصاى خود را انداخت ، تمام آنچه را آنها با نيرنگ ساخته بودند بلعيد و آنچه را ساخته و پرداختهء آنها بود باطل كرد و حق براى همگان آشكار گرديد . فرعون از وحشت ضربهاى كه بر او وارد آمد ، گيج و مبهوت شد ؛ زيرا او مردم را گرد آورده و جادوگران را از تمام نقاط دعوت كرده بود تا با آنان تخت قدرت و سلطنت خود را تحكيم بخشد و دروغگويى موسى را براى مردم ثابت كند . امّا ناگهان ، معجزهء موسى ، قضيه را معكوس كرد و تمام مردم و ازجمله خود جادوگران به راستگويى و امانتدارى موسى عليه السّلام و همچنين به دروغگويى و خيانت فرعون ايمان مىآورند .
فَغُلِبُوا هُنالِكَ وَ انْقَلَبُوا صاغِرِينَ .
جادوگران پس از آنهمه غرور و خودخواهى مغلوب و زبون شدند . اگر كار در همين حد ، متوقّف مىشد ، كار ، تا حدودى براى فرعون آسان بود ؛ لكن او با چيزى روبهرو گرديد كه به مراتب شكنندهتر و تلختر بود .
وَ أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ . قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ . رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ .
همين جادوگرانى كه فرعون با آنان ، موسى و هارون را به مبارزه طلبيده بود ، با كمال فروتنى تسليم مىشوند و در برابر پروردگار جهانيان ، پروردگار موسى و هارون به سجده مىافتند و نه در برابر فرعونى كه آنها را آورده بود تا دعوت خدا و حق را باطل كنند .