بدينترتيب كه هيچ شگفتى ندارد كه خدا مردى را به سوى قومش بفرستد و او از اين مقام هيچ نفع و هدفى نداشته باشد ، جز اينكه آنان را به چيزى هدايت كند كه خير و صلاح آنها در آن باشد . شگفت آن است كه خدا اين قوم را بدون راهنما رها كند .
رازى مىگويد : اين ترتيب در نهايت درجهء زيبايى است ؛ زيرا مقصود از بعثت پيامبران بيم دادن به مردم و هدف از بيم دادن ، تقوا و مقصود از تقوا رسيدن به رحمت خدا در خانهء آخرت است .
فَكَذَّبُوهُ فَأَنْجَيْناهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً عَمِينَ .
درهاى آسمان براى فروريختن آب باز شد و چشمههاى زمين جوشيدن گرفت و خدا ستمكاران و تكذيبكنندگان را غرق كرد و نوح و نيز كسانى را كه همراهش بودند رهايى بخشيد . در آينده دربارهء نوح و قومش در سورهء نوح به تفصيل سخن گفته خواهد شد ، إن شاء اللّه .