ملك فرزند متوشلخ فرزند اخنوخ ، ادريس پيامبر است . نوح پس از ادريس نخستين پيامبر بود . برخى گفتهاند : او نجّار بود و در سالى كه آدم در آن سال وفات يافت ، متولّد شد . ما براى اين سخن هيچگونه منبعى را سراغ نداريم .
فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ .
نوح رسالتى را كه از سوى خدا به سوى قومش آورد ، در يك كلمه خلاصه كرد و آن اينكه ، تنها خدا را پرستش كنيد ؛ زيرا خدايى جز او نيست . و اينكه نوح قومش را به پرستش خداى يكتا فراخوانده بدانسبب است كه وى از عذاب روز قيامت دربارهء آنها بيم دارد .
قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ .
قوم نوح تنها بدينسبب نسبت گمراهى و كمخردى را به او مىداد كه وى آنها را از پرستش خدايان سنگى ، كه بدان انس گرفته و از پدران خود به ارث برده بودند ، بازمىداشت . اينچنين است كه هر گمراه و كمخرد ، درد خويش را به كسى نسبت مىدهد كه در مسير هدايت و رشاد حركت مىكند .
قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلالَةٌ وَ لكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ . أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنْصَحُ لَكُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ .
نوح با نفى گمراهى و كمخردى از خود و بيان بهترين ويژگىها براى خود ، به سخنان قومش پاسخ مىدهد . او خود را با بهترين ويژگىها وصف مىكند و اينكه وى فرستادهء خداست . خدا او را فرستاده تا آنان را از نابودى و گمراهى نجات دهد و نيز او اندرزدهندهاى امين براى آنهاست و او مىداند كه خدا يگانه و عادل است . بنابراين ، كسى كه چنين ويژگىهايى داشته باشد ، گمراه نخواهد بود .
أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ .
قوم نوح به او گفت : تو نيستى مگر انسانى همانند ما و اگر خدا مىخواست پيامبرى بفرستد ، او را به صورت فرشته مىفرستاد . خدا اين سخن آنها را رد مىكند ؛