بادهاى نويددهنده
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 57 تا 58 ]
وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 57 ) وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذِي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلاَّ نَكِداً كَذلِكَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ ( 58 )
و اوست كه پيشاپيش رحمت خود ، بادها را به بشارت مىفرستد . چون بادها ابرهاى گرانبار را بردارند ، ما آن را به سرزمينهاى مرده روان سازيم و از آن باران مىفرستيم و به باران هرگونه ثمرهاى را مىرويانيم . مردگان را نيز اينچنين زنده مىگردانيم شايد پند گيريد . ( 57 )
و سرزمين خوب ، گياه آن به فرمان پروردگارش مىرويد ، و زمين بد ، جز اندك گياهى از آن پديد نمىآيد . براى مردمى كه سپاس مىگويند آيات خدا را اينچنين گونهگون بيان مىكنيم . ( 58 )
واژگان
بُشْراً
: به سكون شين و اصل آن به ضمّ شين ( بشرا ) است ، جمع بشير و معنايش مبشّرات ( مژدهدهندگان ) است .
الرّحمة : در اينجا ، مراد از آن باران است .