آواز دادن بهشتيان
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 44 تا 45 ]
وَ نادى أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ ( 44 ) الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ كافِرُونَ ( 45 )
بهشتيان دوزخيان را آواز دهند كه ما به حقيقت يافتيم آنچه را پروردگارمان وعده داده بود ، آيا شما نيز به حقيقت يافتهايد آنچه را پروردگارتان وعده داده بود ؟ گويند : آرى . آنگاه آوازدهندهاى در آن ميان آواز دهد كه لعنت خدا بر ستمكاران باد . ( 44 )
آنانكه از راه خدا روى برمىگردانند و آنرا كجروى مىپندارند و به قيامت ايمان ندارند . ( 45 )
واژگان
العوج : كجروى ، به فتح عين به ديدنىها اختصاص دارد و به كسر آن به چيزى كه ديدنى نيست . چنانكه گفته مىشود : « فى ساقه عوج » و « في رأيه عوج » .
اعراب
« أَنْ قَدْ وَجَدْنا » ،
« أَنْ »
مفسّره به معناى أي و همانند آن است
« أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ » .
« حَقًّا »
حال از
« ما وَعَدَنا »
و نيز جايز است كه مفعول دوم براى
« وَجَدْنا »
باشد ، بنابراين كه