انجام كار زشت و تقليد از پدران
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 28 تا 30 ]
وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ ( 28 ) قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَ أَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ( 29 ) فَرِيقاً هَدى وَ فَرِيقاً حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ( 30 )
چون كار زشتى كنند ، گويند : پدران خود را نيز چنين يافتهايم و خدا ما را بدان فرمان داده است . بگو : خدا به زشتكارى فرمان نمىدهد . چرا چيزهايى به خدا نسبت مىدهيد كه نمىدانيد ؟ ( 28 )
بگو : پروردگار من به عدل فرمان داده است و به هنگام هر نماز روى به جانب او داريد و او را با ايمان خالص بخوانيد . و همچنانكه شما را آفريده است باز مىگرديد . ( 29 )
فرقهاى را هدايت كرده و فرقهاى گمراهى را درخورند . اينان شيطانها را به جاى خدا به دوستى گرفتند و مىپندارند كه هدايت يافتهاند . ( 30 )
واژگان
الفاحشة : گناه كبيره ، و كار زشتى است كه در زشتى به نهايت رسيده باشد .
القسط : عدالت .