اعراب
« لِباسُ التَّقْوى »
مبتداى اوّل و
« ذلِكَ »
مبتداى دوم و
« خَيْرٌ »
خبر آن و جمله خبر مبتداى اوّل .
« لا يَفْتِنَنَّكُمُ »
مضارع و لفظا مبنى بر فتح ؛ زيرا متصل به نون تأكيد شده است و محل آن جزم مىباشد ، به جهت وجود
« لا »
ناهيه .
« كَما أَخْرَجَ » ،
« كاف » به معناى مثل و صفت براى مفعول مطلق محذوف . « ما » مصدريه و مصدر ريخته شده ، مجرور به اضافهء « مثل » و تقديرش اين است :
« لا يفتننكم فتنة مثل فتنة إخراج أبويكم » . جملهء
« يَنْزِعُ عَنْهُما »
حال از
« أَبَوَيْكُمْ » .
تفسير
خداى سبحان در آيهء 141 از سورهء انعام از خوراكىهايى كه به بندگانش ارزانى داشته ، ياد مىكند و مىفرمايد : « و اوست كه باغهايى آفريد نيازمند به داربست و بىنياز از داربست و درخت خرما و كشتزار ، با طعمهاى گوناگون و زيتون و انار ، همانند ، درعينحال ناهمانند . چون ثمره آوردند از آنها بخوريد . . . » . در آيهاى كه ما در مقام تفسير آن هستيم لباسهايى را كه به بندگان خود ارزانى داشته ياد مىكند و مىفرمايد :
يا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُوارِي سَوْآتِكُمْ وَ رِيشاً .
خطاب به تمامى فرزندان آدم است .
« أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ :
به شما عطا كرديم » . خداى تعالى فرموده است :
« و أنزلنا من الأنعام ثمانية أزواج » و نيز فرموده است :
« وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ »
[ كه در اين آيات ، أنزلنا به معناى أعطينا مىباشد ] . خداوند سبحان انواع لباسها را به بندگانش ارزانى داشته است : از لباسهاى پست كه شرمگاه وى را مىپوشاند گرفته تا لباسها و اثاثهاى زيبا .
وَ لِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ .
لباس تقوا عبارت است از : بيم داشتن از خدا و انجام دادن كارهاى نيك . سبب اينكه خداوند از تقوا به لباس تعبير