تفسير
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِيباً فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَكائِنا فَما كانَ لِشُرَكائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى شُرَكائِهِمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ .
واو
« جَعَلُوا »
به مشركان عرب برمىگردد . ذرأ : آفريد . حرث : كشت .
الانعام : چهارپايان . النصيب : سهم . شركاء : بتان .
خلاصهء تفسير : پس از آنكه خداوند عقيدهء مشركان را از راه منطق عقل و فطرت در آيات پيشين باطل كرد ، در اين آيات برخى از چيزهايى را كه مشركان عرب دربارهء اموال و اولاد خود اعمال مىكردند بيان مىكند . آيهاى كه درصدد تفسير آن هستيم عقيده و آداب و رسوم آنها را دربارهء ثروت مالى ايشان ، كه عبارت بود از : زراعت و چهارپايان ، بيان مىكند . آنان ، چنانكه در تفاسير آمده است ، مقدارى از زراعت و چهارپايان خود را براى خدا در نظر مىگرفتند و آن را براى كودكان و مسكينان خرج مىكردند و مقدارى از ثروت خود را براى بتها در نظر مىگرفتند و آن را به خادمان و نگهبانان اين بتها مىبخشيدند . آنها در افزايش سهم بتها سخت مىكوشيدند ، تا محصول سهم بتها بيش از محصول سهم خدا به دست آيد ؛ زيرا [ به اعتقادشان ] خدا ثروتمند است و بتها نيازمند مىباشند . و هرگاه چيزى از سهم خدا با سهم بتها مخلوط مىشد ، آن را براى بتها كنار مىگذاشتند و هرگاه چيزى از سهم بتها با سهم خدا مخلوط مىشد آن را به بتها برمىگردانيدند . همچنين اگر دچار قحطى مىشدند از سهم خدا مىخوردند و سهم بتها را كنار مىگذاشتند . اين تصوير ، روشنترين تفسير براى آيهء كريمهء فوق است .
« ساءَ ما يَحْكُمُونَ » ؛
يعنى چه بد قضاوت مىكردند كه بتهايشان را بر خدا ترجيح مىدادند .
وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ .
پيشتر گفته شد كه مراد از شركاء در آيهء پيشين ، بتهاست ، امّا در اين آيه مراد از آن بالطبع كاهنان و