وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى وَ عِيسى وَ إِلْياسَ .
اين گروه نيز از كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده است .
كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ ؛
هركدام از آنان از صالحان است ؛ چنانكه هركس كه توانايىهايش را در راه خير خود و خير جامعه بهكار گيرد ، هم صالح است و هم مصلح .
حسن و حسين فرزندان رسول خدايند
رازى در تفسير اين آيه گفته است : « اين آيه دلالت دارد كه حسن و حسين از ذرّيهء پيامبر خدا هستند ؛ زيرا خداوند عيسى را از ذرّيهء ابراهيم قرار داده است ، با اينكه انتساب وى به ابراهيم تنها از طريق مادر است . حسن و حسين عليهما السّلام نيز همين گونهاند ؛ يعنى انتسابشان به پيامبر از طريق مادر است . مىگويند : ابو جعفر امام باقر عليه السّلام در نزد حجاج بن يوسف به همين آيه استدلال كرد » .
صاحب تفسير المنار مىگويد : « مىگويم در اين باب ، حديث ابو بكره وارد شده كه از ديدگاه بخارى حديث مرفوع است : [ پيامبر فرمود : ] « اين فرزند من سيد است » و منظور حضرت ، حسن است و واژهء « ابن » در نزد عرب براى فرزندان دختر بهكار نمىرود . همچنين حديث عمر در كتاب معرفة الصحابة ، كه از ابو نعيم بهطور مرفوع نقل شده است : « خويشاوندى تمام فرزندان آدم از ناحيهء پدرشان است ، جز فرزندان فاطمه كه من پدر ايشان و خويشاوندشان هستم » . مردم نيز بر طبق اين حديث عمل مىكردند . لذا به فرزندان فاطمه مىگفتند : فرزندان رسول خدا ، پسران رسول خدا ، عترت رسول خدا و اهل بيت رسول خدا » .
اين سخن بدان معناست كه در لغت ، فرزندان فاطمه فرزندان رسول خدا محسوب نمىشوند ؛ لكن از ديدگاه شرعى ، آنان فرزندان رسول خدايند ؛ زيرا پيامبر فرمود : « من پدر ايشان و خويشاوندشان هستم » . همچنين آنها از ديدگاه عرف نيز