باوجوداين ، او از شرّ يهوديان سالم نماند لذا كوشيدند او را بكشند و او را به دروغگويى و جادوگرى متّهم كردند و به مادرش نسبت فحشا دادند تنها بدين سبب كه او سخن حق گفته و آنان را به سوى آن فراخوانده و بدان دستور داده بود . البتّه ، اين گونه برخورد زشت تنها به يهوديان اختصاص ندارد ؛ چراكه بسيارى از مردم با كسى كه آنان را به سوى نيكى ارشاد مىكند و آرزوى هدايت ايشان را دارد به دشمنى برمىخيزند .
وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ .
واژهء وحى به چند معنا به كار مىرود ؛ از جملهء آنها الهام است . چنانكه در آيات زير مشاهده مىكنيم :
1 .
« وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً » .
« 1 »
2 .
« وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ » .
« 2 » و مراد از
« أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ »
در آيه مورد بحث نيز همين معناست .
سؤال : چرا خدا تنها نعمتهاى خود را كه به عيسى عليه السّلام داده بود ، به وى تذكّر مىدهد و در مورد ديگر پيامبران چنين نمىكند ، درحالىكه بخشش و نعمتهاى او بر آنان بىشمار است ؟
پاسخ : خداى سبحان از اينجهت با پيامبران به اجمال و با عيسى عليه السّلام به تفصيل سخن گفت كه پيروان عيسى عليه السّلام دربارهء او غلوّ كردند ؛ امّا پيروان ديگر پيامبران ، ادّعاى الوهيت براى آنان نكردند . ازاينرو ، خداوند به طور مفصّل عيسى را مورد خطاب قرار داد تا حجّت را بر غلوّكنندگان تمام كرده باشد .
هامش
( 1 ) . نحل ( 16 ) آيهء 68 .
( 2 ) . قصص ( 28 ) آيهء 7 .