ايمان مىداشتند و تسليم او بودند ، نيازى به اين درخواست نداشتند . آنچه اين ادّعا را تأييد مىكند ، اين سخن آنان است :
« هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ » ؛
زيرا اين جمله نشان مىدهد كه آنان در قدرت خداوند ترديد داشتند ، درحالىكه آيهء پيشين به ايمان حواريان گواهى مىدهد :
« وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا »
بهعلاوه ، واژهء « الحواريون » خود ، دلالت دارد كه آنان به عيسى عليه السّلام ايمان و اخلاص داشتند .
بنابراين ، چگونه مىتوان ميان دو آيه جمع كرد ؟
بسيارى از مفسّران پاسخ دادهاند كه اين درخواست حواريان با ايمان آنها تضاد ندارد ؛ زيرا هدف آنان اين بود كه پس از ايمان از طريق عقل و برهان ، از طريق حسّ و عيان نيز ايمان بياورند ؛ به بيانى ديگر ، هدف ، تقويت و تثبيت ايمان بود ، چنانكه ابراهيم عليه السّلام مىگويد : « . . .
وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي
. . . » ؛ تا قلبم آرام گيرد . حواريان اين هدف را در آيه دوم آشكار كرده ، آنجا كه مىگويند :
« . . . وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا » .
آنان اين سخن را در جواب اين سخن عيسى گفتند :
« اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ » .
اما معناى سخن حواريان كه گفتند :
« هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ »
اين است كه آيا اگر از پروردگارت درخواست كنى كه مائدهاى براى ما نازل كند ، اجابت خواهد كرد ؟
آيهء دوم :
قالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَكُونَ عَلَيْها مِنَ الشَّاهِدِينَ .
حواريان مىخواستند [ از مائده ] بخورند تا ايمان بياورند و يقين پيدا كنند و يا مىخواستند بخورند تا ايمان در دلهايشان و نيز چنانكه پيشتر گفتيم ، آگاهى در انديشههاى آنان نيرومند و پايدار گردد . آنگاه به كسانى از قوم خود كه بر سر مائده حضور نداشتند [ اين موضوع را ] اطلاع دهند تا منكران ايمان بياورند و مؤمنان آرامش پيدا كنند ، هرچند از آن نخورده باشند .
حواريان محمّد و حواريان عيسى
حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله نيز همانند حضرت عيسى عليه السّلام و هر پيامبر ديگر حواريانى