از اينرو ، بسيارى از آنان به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله ايمان آوردند و يهود ، جز اندكى از آنها به وى ايمان نياوردند .
چه كسانى به مسلمانان مهربانترند ؟
وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى .
برخى از اين آيه و ما بعد آن بهانهاى ساختند براى پوشانيدن حقايق ، و چنين وانمود مىكنند كه قرآن كريم يكى از دو اردوگاه مخالف ما در عصر حاضر را بر ديگرى ترجيح مىدهد . . . اين موضوع ما را بدان وامىدارد كه به شرح و بسط اين آيات چهارگانه بپردازيم تا فرصت سوء استفاده از آنها را از گمراهان و منحرفان بگيريم .
اگر كسى پيرامون آيات پيش گفته بينديشد ، ترديدى نخواهد كرد كه اين آيات كاملكنندهء يكديگرند و چنانچه يكى از آنها بهطور مستقل و جدا از آيات ديگر تفسير شود درست نخواهد بود و نيز پى خواهد برد كه خداى سبحان از لحاظ دورى و نزديكى به مسلمانان مسيحيان را بر ديگر طوايف برترى نداده ، بلكه در اين آيه تنها گروه خاصّى از مسيحيان را اراده كرده است . شاهد اين مطلب آن است كه خداوند تنها به آيهء
ذلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ
بسنده نكرده ، بلكه پس از آن اين آيه را آورده است :
وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ .
معناى اين سخن خدا آن است كه در ميان نصارا كسانى بودند كه اسلام را شناختند و داوطلبانه بدان گرويدند و ايمان آوردند . تاريخ به درستى اين مطلب گواهى مىدهد . چنانكه تاريخ به كينهتوزىهاى صليبيان عليه اسلام و مسلمانان ، نابود كردن آنان در اندلس ، جنايتهاى ايتاليايىها در طرابلس غرب ، جنايتهاى فرانسوىها در الجزاير و مغرب و سوريه و نيز به جنايتهاى انگليس در مصر و عراق و سودان و نقاط ديگر گواهى مىدهد . امروز نيز ايالات