در نزد آنان و به همين جهت با تمام امكانات خود با آن به ستيز برمىخيزند و حتّى تمسخرش مىكنند .
اين دعوت اسلام در كاملترين معنايش در صداى مؤذّن تجلّى مىيابد كه فرياد مىزند : اللّه اكبر . . . و لا إله الّا اللّه ؛ زيرا معناى اللّه اكبر آن است كه جز خدا چيزى بزرگ و باعظمت نيست و معناى لا إله الّا اللّه آن است كه مال و مقام و نسب ، خدايانى نيستند كه بايد آنها را پرستيد و نيرويى بهشمار نمىروند كه سر تعظيم در برابر آنها فرود آورد ، بلكه تنها در برابر حق بايد خاضع و فروتن بود و در اين جهت همگى يكسانند و در روى زمين هيچكس - هركه باشد - حق ندارد مزاحم آزادى ديگران شود و همين گناه اسلام براى سرسختترين دشمنان آن بسنده است . خداوند به جهت اين دشمنى كافران و نه به سبب نادانى آنان به حقيقت اسلام ، آنها را چنين وصف مىكند :
« بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ » .
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَ أَنَّ أَكْثَرَكُمْ فاسِقُونَ .
آرى ، آنان تنها از كسى خشنود مىشوند كه به آنها ايمان بياورد و به امتيازات و استثمارهايشان گردن نهد و اين ، مقدسترين معيار از نظر آنان است ، هر چند شخص به خدا و تمام پيامبران و فرستادگان الهى كافر گردد . امّا اگر اين شخص به ستم و تجاوز آنان كافر شود ، از نظر آنها بدترين اوّلين و آخرين بهشمار مىرود . بهترين دليل براى اثبات اين موضوع آن است كه آنان به ميهنپرستان آزادىخواه تهمت خروج از دين مىزنند ، آن هم تنها به اين سبب كه اين آزادىخواهان سياست استعمارى آنها و نژادپرستى را محكوم مىكنند . آنها با وجود اين تهمت ظالمانه ، تصور مىكنند كه حاميان دين و پاسداران آن در برابر الحاد و ملحدانند .
سؤال : اين سخن شما واقعيتى است كه ما آن را مشاهده مىكنيم ؛ لكن اين واقعيت نمىتواند تفسير آيه باشد ؛ زيرا ظاهر آيه نشان مىدهد كه كافران از اين جهت با