تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 106

مساهمون:

ص١٠٦
و عملكردهاى خود ، تورات را تصديق كرد . مسيحيان در انجيل‌هاى خود از عيسى عليه السّلام نقل كرده‌اند كه او گفت : « من نيامدم تا ناموس ( آيين تورات ) را بشكنم و تنها بدين جهت آمدم كه آن را تكميل كنم » ؛ يعنى يك سلسله احكام و اندرزها را بر آن بيفزايم .
وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ .
شأن هر كتاب الهى و هر پيامبرى از پيامبران خدا هدايت و ارشاد است . مراد از انجيلى كه به هدايت و نور توصيف شده ، انجيلى است كه از يكتاپرستى و نفى سه‌گانه‌پرستى سخن گفت و نيز به نبوت محمّد صلّى اللّه عليه و آله اعتراف كرد .
وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ ؛
توراتى كه به عدالت و احسان دستور مىدهد ، نه به كشتار و غارت .
وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ .
سؤال : خداوند ، انجيل عيسى را نخست به هدايت و نور و آن‌گاه به هدايت و اندرز دادن پرهيزگاران وصف كرده است . سبب اين‌كه انجيل را در يك آيه دوبار به هدايت توصيف نموده ، چيست ؟ پاسخ : هدايت نخست ، صفت طبيعى انجيل و با قطع نظر از عمل كردن به آن است و هدايت دوم انجيل با توجّه به عمل كردن بدان ؛ به اين معنا كه تنها پرهيزگارانند كه از هدايت و اندرزهاى انجيل بهره‌مند مىشوند . براين‌اساس ، جملهء مزبور دقيقا همانند اين سخن است : تنها كسانى كه داراى چشم هستند از نور بهره‌مند مىشوند . امام على عليه السّلام فرمود : « چه‌بسا دانشمندى كه نادانىاش او را هلاك مىكند و از دانشى كه دارد ، هيچ سود نمىبرد » ؛ چرا كه بدان عمل نمىكند . بار ديگر ، سخنى را كه پيش‌تر گفتيم تكرار مىكنيم : مراد از انجيل در آيه ، انجيلى است كه خدا را از داشتن فرزند و همسر ، پاك و منزّه مىداند و الوهيت عيسى عليه السّلام را نفى مىكند و به نبوّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله مژده مىدهد .
وَ لْيَحْكُمْ أَهْلُ الْإِنْجِيلِ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِ .
مراد از اهل انجيل ، نصارا و مراد از اهل تورات ، يهود و مراد از اهل قرآن ، مسلمانان است . خداوند دستور داده