مىرفت ، پيش او خوردنى مىيافت . مىگفت : اى مريم ! اينها براى تو از كجا مىرسد ؟ مريم مىگفت : از جانب خدا ؛ زيرا او هركس را كه بخواهد بىحساب روزى مىدهد . ( 37 )
واژگان
الاصطفاء : برگزيدن .
در اينجا مقصود از « محرّر » : كسى است كه تنها در خدمت و عبادت خدا باشد .
مريم : در زبان عبرى به معناى خدمتگزار پروردگار است .
محراب : همان چيزى است كه اهل كتاب آن را مذبح مىنامند و آن جايگاهى است كه در جلو عبادتگاه قرار داد و با نردبان به سوى آن بالا مىروند . در ميان مسلمانان اين جايگاه ، همان محلّى است كه امام جماعت مسجد در آنجا به نماز مىايستد .
اعراب
« نوح » ، نامى عجمى است و دو سبب از اسباب غير منصرف را دارد كه عبارتند از :
علميّت و عجميّت ؛ ولى از آنجا كه سه حرفى و حرف وسطش ساكن است و آسان تلفظ مىشود ؛ همانند كلمهء « هند » منصرف شده است [ و اعراب سهگانه را مىپذيرد ] .
« عِمْرانَ »
به جهت علم و عجمى بودن غير منصرف بودن است . البته اگر « عمران » عربى هم مىبود ، باز غير منصرف بود ؛ چراكه داراى « الف » و « ن » زائده است .
« ذُرِّيَّةً »
منصوب است ؛ زيرا بدل از
« آلَ إِبْراهِيمَ »
و
« آلَ عِمْرانَ »
است و نيز احتمال دارد حال براى اين دو باشد .
« بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ »
مبتدا و خبر ، و جمله صفت براى ذرّية است .
« إِذْ »
ظرف است و متعلّق به محذوف ، كه در تقدير « أذكر اذ » بوده است .
« مُحَرَّراً »
حال است براى
« ما فِي بَطْنِي » .
« أُنْثى »
نيز حال است .
« نَباتاً »
مفعول مطلق و به معناى « انبات » است تا با فعل خود ، يعنى « انبت » مطابقت كند .