تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى )ج ٢ — صفحة 86

مساهمون:

ص٨٦
مىرفت ، پيش او خوردنى مىيافت . مىگفت : اى مريم ! اينها براى تو از كجا مىرسد ؟ مريم مىگفت : از جانب خدا ؛ زيرا او هركس را كه بخواهد بىحساب روزى مىدهد . ( 37 )

واژگان

الاصطفاء : برگزيدن . در اين‌جا مقصود از « محرّر » : كسى است كه تنها در خدمت و عبادت خدا باشد . مريم : در زبان عبرى به معناى خدمتگزار پروردگار است . محراب : همان چيزى است كه اهل كتاب آن را مذبح مىنامند و آن جايگاهى است كه در جلو عبادتگاه قرار داد و با نردبان به سوى آن بالا مىروند . در ميان مسلمانان اين جايگاه ، همان محلّى است كه امام جماعت مسجد در آن‌جا به نماز مىايستد .

اعراب

« نوح » ، نامى عجمى است و دو سبب از اسباب غير منصرف را دارد كه عبارتند از : علميّت و عجميّت ؛ ولى از آن‌جا كه سه حرفى و حرف وسطش ساكن است و آسان تلفظ مىشود ؛ همانند كلمهء « هند » منصرف شده است [ و اعراب سه‌گانه را مىپذيرد ] . « عِمْرانَ » به جهت علم و عجمى بودن غير منصرف بودن است . البته اگر « عمران » عربى هم مىبود ، باز غير منصرف بود ؛ چراكه داراى « الف » و « ن » زائده است . « ذُرِّيَّةً » منصوب است ؛ زيرا بدل از « آلَ إِبْراهِيمَ » و « آلَ عِمْرانَ » است و نيز احتمال دارد حال براى اين دو باشد . « بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ » مبتدا و خبر ، و جمله صفت براى ذرّية است . « إِذْ » ظرف است و متعلّق به محذوف ، كه در تقدير « أذكر اذ » بوده است . « مُحَرَّراً » حال است براى « ما فِي بَطْنِي » . « أُنْثى » نيز حال است . « نَباتاً » مفعول مطلق و به معناى « انبات » است تا با فعل خود ، يعنى « انبت » مطابقت كند .