واژگان
اعراب
« نوح » ، نامى عجمى است و دو سبب از اسباب غير منصرف را دارد كه عبارتند از : علميّت و عجميّت ؛ ولى از آنجا كه سه حرفى و حرف وسطش ساكن است و آسان تلفظ مىشود ؛ همانند كلمهء « هند » منصرف شده است [ و اعراب سهگانه را مىپذيرد ] . « عِمْرانَ » به جهت علم و عجمى بودن غير منصرف بودن است . البته اگر « عمران » عربى هم مىبود ، باز غير منصرف بود ؛ چراكه داراى « الف » و « ن » زائده است . « ذُرِّيَّةً » منصوب است ؛ زيرا بدل از « آلَ إِبْراهِيمَ » و « آلَ عِمْرانَ » است و نيز احتمال دارد حال براى اين دو باشد . « بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ » مبتدا و خبر ، و جمله صفت براى ذرّية است . « إِذْ » ظرف است و متعلّق به محذوف ، كه در تقدير « أذكر اذ » بوده است . « مُحَرَّراً » حال است براى « ما فِي بَطْنِي » . « أُنْثى » نيز حال است . « نَباتاً » مفعول مطلق و به معناى « انبات » است تا با فعل خود ، يعنى « انبت » مطابقت كند .