مادر مريم
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 33 تا 37 ]
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ( 33 ) ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 34 ) إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ ما فِي بَطْنِي مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 35 ) فَلَمَّا وَضَعَتْها قالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثى وَ إِنِّي سَمَّيْتُها مَرْيَمَ وَ إِنِّي أُعِيذُها بِكَ وَ ذُرِّيَّتَها مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ( 36 ) فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً وَ كَفَّلَها زَكَرِيَّا كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 37 )
خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برترى داد . ( 33 )
فرزندانى بودند ، برخى از نسل برخى ديگر پديد آمده ، و خدا شنوا و داناست . ( 34 )
زن عمران گفت : اى پروردگار من ! نذر كردم كه آنچه در شكم دارم از كار اين جهانى آزاد و تنها در خدمت تو باشد . اين نذر را از من بپذير كه تو شنوا و دانايى . ( 35 )
چون فرزند خويش بزاد ، گفت : اى پروردگار من ! اينكه زاييدهام دختر است . و خدا به آنچه زاييده بود ، داناتر است . پسر چون دختر نيست . او را مريم نام نهادم . او و فرزندانش را از شيطان رجيم در پناه تو مىآورم . ( 36 )
پس پروردگارش آن دختر را به نيكى از او پذيرفت و به وجهى پسنديده پرورشش داد و زكريا را به سرپرستى او گماشت و هروقت كه زكريا به محراب نزد او