يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ ؛
« 1 » شيطان شما را از بينوايى مىترساند و به كارهاى زشت وامىدارد ، درحالىكه خدا شما را به آمرزش خويش و افزونى وعده مىدهد . خدا گشايشدهنده و داناست » .
وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ .
اگر كسى با جديت و اخلاص قصد انجام دادن عملى را ، كه جزء طاعات خدا است ، داشته باشد و نتواند آن را انجام دهد ، خداوند از باب تفضل و بخشش ثواب اين عمل را بهطور كامل در نامهء اعمال او مىنويسد . ما ، دراينباره در تفسير آيهء 144 سورهء آل عمران تحت عنوان « هرانسانى آنچه را نيت كرده ، دريافت خواهد كرد » به تفصيل سخن گفتيم . در روايت است كه جندب بن ضمرة وقتى آيهء هجرت را شنيد ، به فرزندانش گفت : به خدا سوگند من در مكه نمىخوابم تا از آن بيرون روم ؛ زيرا مىترسم در اينجا ، مرگ به سراغم آيد . وى به شدت بيمار بود . ازاينرو فرزندانش ، تختى برايش آوردند و او را با آن حمل مىكردند تا اينكه به مكانى موسوم به « تنعيم » رسيد و در آنجا مرد . پس از اين واقعه ، آيه نازل شد :
« وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ . . . » .
مقايسهء هجرت پيامبر از مكه با هجرت فلسطينىها از سرزمين مقدس
عجيب و غريب است كه تصادفا رسيدن من در تفسير قرآن كريم به آيات هجرت با ابتداى سال 1388 هجرى همزمان شده است ؛ سالى كه اسرائيل سرزمين مقدس ما را اشغال كرد ، و مردم ما به سبب ترس از شكنجه و كشتار جمعى ، كه اسرائيل مرتكب شد و همچنان بدان ادامه مىدهد ، از آن هجرت مىكنند .
اين واقعهء تصادفى به من الهام كرد تا ميان تجاوز و ستم مشركان بر مسلمانان در مكه و بيرون كردن آنان از خانههايشان و تجاوز اسرائيل و يا بهتر بگوييم تجاوز
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 268 .