تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 553

مساهمون:

ص٥٥٣
فريفتن با دختران و زنانشان ، اين كار را مىكنند و اگر اندكى قدرت داشته باشند ، دست به چپاول و غارت مىزنند و جوى خون جارى مىسازند . به عنوان نمونه : از روزى كه يهوديان سرزمين فلسطين را به سال 1948 ميلادى غصب كردند ، پس از آن‌كه در بسيارى از مناطق اين سرزمين به كشتار زنان و كودكان دست زدند ، ساكنان آن را از خانه‌هايشان بيرون راندند . اسرائيل در سال 1967 با پشتيبانى استعمار به قسمت‌هاى ديگرى از كشورهاى عربى حمله برد و همان جنايات قبلى خود ، يعنى كشتار و آواره كردن را تكرار كرد . البتّه اين‌گونه جنايات در تاريخ و شيوهء يهوديان ، امرى شگفت‌آور نيست . روزگارى اعراب به سلطنت و قدرت رسيدند و سلطنت آنها صدها سال ادامه يافت و به شرق و غرب گسترش پيدا كرد و يهود از جملهء آنان به شمار مىرفت . عرب‌ها عدالت را ميان تمامى مردم برقرار و با يهوديان و پيروان ديگر اديان ، خوش‌رفتارى كردند تا آن‌جا كه برخى از دانشمندان باانصاف غرب ، نظير گوستاولوبون گفتند : « تاريخ ، كشورگشايى را كه بارحم‌تر از عرب باشد ، سراغ ندارد » . دانشمندان ديگر نيز همين شهادت را داده‌اند . البتّه اين موضوع هيچ‌گونه تعجبى ندارد ؛ زيرا همان‌طور كه ابن صيفى گفته است : « از هر ظرفى همان تراوش كند كه در آن است » . خوب است آنچه نويسندهء المنار در تفسير اين آيه در شصت سال پيش ، آن هنگام كه فلسطين تحت حكومت عثمانيان بود ، يادآور شده است ، نقل كنيم . عين سخن مؤلف المنار عينا چنين است : « حاصل معناى آيه ، آن است كه يهودىها افرادى بسيار بخيلند كه نمىخواهند كسى از آنان نفعى ببرد و اگر قدرتى به دست آورند ، مردم را از كمترين و ناچيزترين سود محروم مىسازند . بنابراين ، چگونه برايشان دشوار نباشد كه از ميان اعراب ، پيامبرى ظهور كند كه يهود تحت سلطهء اصحاب او باشند . اين خصلت همچنان در يهود وجود داشته است و امروز نيز همان را دارند . ازاين‌رو ، اگر آنها به هدفى كه براى