به مردم سودى نمىرسانند
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 53 تا 55 ]
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً ( 53 ) أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ( 54 ) فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً ( 55 )
يا از پادشاهى نصيبى بردهاند ؟ كه در اينصورت به قدر آن گودى كه بر پشت هستهء خرماست به مردم سودى نمىرسانند . ( 53 )
يا بر مردم به خاطر نعمتى كه خدا از فضل خويش به آنان ارزانى داشته حسد مىبرند ؟ درحالىكه ما به خاندان ابراهيم كتاب و حكمت داديم و فرمانروايى بزرگ ارزانى داشتيم . ( 54 )
بعضى بدان ايمان آوردند و بعضى از آن اعراض كردند . دوزخ ، آن آتش افروخته ، ايشان را بس . ( 55 )
واژگان
نقير : گودىاى كه در پشت هستهء خرما وجود دارد و از آن نخلهء خرما مىرويد .
اعراب
« ام » حرف عطف است و به دو معنا به كار مىرود : اول به معناى معادله ، همانند « أزيد عندك ام بكر ؟ ؛ كداميك از زيد و بكر نزد توست ؟ » . اين قسم را متّصله نامند .