ايمان به جبت و طاغوت
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 51 تا 52 ]
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلاً ( 51 ) أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً ( 52 )
آيا آنان را كه نصيبى از كتاب بردهاند ، نديدهاى كه به جبت و طاغوت ايمان مىآورند و دربارهء كافران مىگويند كه راه اينان از راه مؤمنان به هدايت نزديكتر است ؟ ( 51 )
اينان آن كسانند كه خدا لعنتشان كرده است ؛ و هركس را كه خدا لعنت كند براى او هيچ ياورى نيابى . ( 52 )
واژگان
الجبت : اين واژه چندين معنا دارد و در اينجا مراد از آن ، معبودى غير از خداست .
طاغوت : مصدر و به معناى سركشى است ؛ همانند « رحموت » كه به معناى رحمت است .
اعراب
« سَبِيلًا »
تمييز و عامل آن
« أَهْدى »
است ؛ همانند « احسن منه قولا . »