پروردگارت مىبود ، هرآينه پيامبرانش به سوى تو مىآمدند و تو نشانههاى قدرت و سلطنت او را مىديدى و به كردارها و ويژگىهاى او آشنا مىشدى » .
اين سؤال مطرح مىشود : آيا سخن كسانىكه مىگويند : « خدا يكى است ولى سه اقنوم دارد : پدر ، پسر و روح القدس » از باب توحيد است يا از باب تعدّد خدايان ؟
پاسخ : اين موضوع بستگى به اين دارد كه آنان از « اقانيم » چه معنايى را اراده مىكنند .
اگر مرادشان از « اقانيم » ، صفات خدا باشد بهسان رحمان و رحيم ، سخن آنها از باب توحيد است و چنانچه مرادشان از اين واژه ، شخص باشد ، سخن آنان از باب تعدّد خدايان به شمار مىرود .
سعيد خورى شرتونى در اقرب الموارد گفته است : « اقانيم جمع اقنوم و به معناى اصل و شخص است » . بنابراين ، قائل شدن به اقانيم سهگانه از باب تعدد خدايان است ، نه از باب توحيد . مؤيّد اين امر ، آن است كه لفظ « اب » و « ابن » اقتضاى تعدد و مغايرت در شخص و ذات را دارد . به علاوه ، عكسها و مجسمههايى كه از حضرت مريم عليها السّلام در عبادتگاهها وجود دارد ، به روشنى حاكى از تعدد هستند ؛ زيرا وى در ميان دستان خويش كودكى را حمل مىكند كه سمبل حضرت مسيح عليه السّلام است .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ .
مفسّران گفتهاند : اين آيه دربارهء يهود نازل شده است . حال ، سبب نزول آيه ، غرور يهود باشد يا نباشد ، اين آيه عقايد و ادّعاهاى آنان را كه در دروغگويى و افترا نظير ندارند ، به درستى به تصوير مىكشد . از اينگونه است سخن يهودان كه مىگويند : « ما فرزندان و دوستان خداييم » و اين سخن آنان : « هرگز كسى ، جز يهود ، وارد بهشت نمىشود » و ديگر اينكه « ما ملت برگزيدهء خداييم » ؛ بدين معنا كه خدا تنها براى آنهاست و او تمامى مردم را بردهء آنان آفريده است . حتى به اين سخنان هم بسنده نكردهاند و جهل و غرور ، آنها را واداشته است تا چنين بگويند :
« خدا نيازمند است و ما بىنياز هستيم » . بارى ، هيچكس در دروغگويى ، دورويى و فريبكارى ، غنىتر و تواناتر از يهودان نيست . آنان در همين گذشتهء نزديك شايع و