مىشود ؛ زيرا وى برادر و يا خواهر وارثانى است كه زنده هستند . چنانكه به وارثى كه زنده است نيز كلاله گفته مىشود ؛ چراكه وارث ، برادر و يا خواهر ميت است . همان گونه كه ملاحظه مىكنيد ، هردو معنا لازم و ملزوم يكديگرند و هركدام را كه اختيار كنيد ، درست است .
مفسران وحدتنظر دارند كه مراد از برادر و خواهر در آيهاى كه ما در صدد تفسير آن هستيم خصوص برادر و خواهر مادرى مىباشد و حتى برخى ، آيه را اينگونه قرائت كردهاند : « و له أخ او أخت من الأمّ » . حكم ميراث برادر و خواهر از يك پدر و مادر و يا از پدر تنها در آخرين آيه از همين سوره خواهد آمد .
مذاهب اسلامى اتفاق دارند كه براى يك فرزند مادر ، خواه پسر باشد و خواه دختر ، يك ششم است از طريق فرض و اگر بيش از يكى باشد براى آنها يك سوم است ؛ خواه پسر باشند و خواه دختر و يا پسر و دختر باهم . فرزندان مادر ، اين يك سوم را ميان خود بهطور مستقيم تقسيم مىكنند ؛ يعنى سهم دختر با سهم پسر برابر است .
10 .
مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ .
پيشتر گفته شد كه ميراث تنها پس از اداى دين و انجام دادن وصيت است .
خداى سبحان از ضرر زدن با دين و وصيت نهى كرده است . ضرر زدن با « دين » بدين صورت است كه ميت به دينى اقرار و وصيت كند كه بر ذمهاش نيست و هدفش از اين كار ، ضرر زدن به وارثان باشد . عنوان اضرار با وصيت زمانى صدق مىكند كه وصيت ميت از مقدار يك سوم دارايىاش تجاوز كند . در اينصورت ، انجام دادن وصيت در مازاد بر يك سوم ، منوط به اجازهء وارثان است . در حديث است : « اگر تو وارثانت را ثروتمند بر جاى گذارى بهتر است از اينكه آنان را فقير باقى بگذارى تا از مردم گدايى كنند » .
« وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ » .
مىبايد به تمامى اندرزهاى الهى اعتقاد داشت و بدان عمل كرد .