فرمود : مؤمنان و بهشت ، همانند كسى است كه آن را ديده و از نعمتهايش برخوردار است و نيز مؤمنان و آتش همانند كسى است كه آن را ديده و از عذابش در رنج است » .
اما كسى كه خداوند را تنها به سبب ذات خداوند عبادت كند ، نه طمع بهشت او را داشته باشد و نه ترس آتش او را ، چنين شخصى ، تنها رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و شاگردش امام على عليه السّلام خواهد بود .
وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ .
هركس در دنيا باطل را يارى كند و در يارى كردن حق سستى ورزد و با مردم به انصاف رفتار ننمايد ، ظالم است و در روز حق و عدالت [ روز قيامت ] براى او يارىكنندهاى نخواهد بود . رساترين اندرز در اين زمينه ، خطبهاى است كه پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله آن را در آخرين روزهاى عمر شريف خويش ايراد كرد :
فرمود : « اى مردم ! هركس تازيانهء من به پشت او اصابت كرده ، اينك اين پشت من است [ كه آمادهء قصاص مىباشد ] . هركس كه مال او را گرفتم ، پس اين است مال من ؛ بيايد مال خود را از من بستاند و از كينهء من نترسد ؛ چراكه چنين چيزى شأن من نيست . آگاه باشيد ، محبوبترين شما نزد من كسى است كه اگر حقّى داشته باشد آن را از من بستاند و يا حلالم كند تا من پروردگارم را با خوشوقتى ديدار كنم » . بقيّهء اين داستان در تفسير آيهء 160 سوره آل عمران ، ذيل عنوان : « محمّد و مكارم اخلاق » بيان شد .
رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا .
اينگونه است شأن كسى كه حق را براى حق مىخواهد ؛ يعنى قلبش را براى دعوت حق مىگشايد و به محض شنيدن - از هركه باشد ، تا چه رسد به اينكه از سرور پيامبران بشنود - آن را لبّيك مىگويد .
فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى .
بنابراين ، ميزان ، عمل شخص است ، نه نسب ، نژاد و يا مرد بودن و زن بودن او ؛ چراكه از ديدگاه اسلام ، همگى در انسانيت برابرند . و اين نكته ، بيان آشكارى از حق و كرامت زن است .