كافران و پرهيزگاران
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 196 تا 198 ]
لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ ( 196 ) مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ ( 197 ) لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نُزُلاً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ ( 198 )
جولان كافران در شهرها تو را نفريبد . ( 196 )
اين برخوردارى اندكى است . پس از آن جايگاهشان جهنّم است . و جهنّم بد آرامگاهى است . ( 197 )
امّا براى آنانكه از پروردگارشان مىترسند ، بهشتهايى است كه در آن نهرها جارى است . همواره در آنجا مهمان خدا هستند . و آنچه نزد خداست براى نيكان بهتر است . ( 198 )
واژگان
متاع : چيزى است كه انسان در دنيا از آن لذّت مىبرد .
مهاد : مكانى است آماده شده ؛ نظير بستر .
نزل : آنچه براى نازلشونده [ مهمان ] آماده مىشود .
اعراب
« مَتاعٌ »
خبر براى مبتداى محذوف است و تقدير : « ذلك التقلب متاع قليل »