آنانكه شايسته ستايش نيستند
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 188 تا 189 ]
لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 188 ) وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 189 )
آنان را كه از كارهايى كه كردهاند شادمان شدهاند و دوست دارند به سبب كارهايى كه نكردهاند نيز ستوده شوند ، مپندار كه در پناهگاهى دور از عذاب خدا باشند . برايشان عذاب دردآور مهيّاست . ( 188 )
از آن خداست فرمانروايى آسمانها و زمين و خدا بر هرچيزى تواناست . ( 189 )
واژگان
فوز : نجات و رستگارى ، و « مفازة » اسم مكان آن است .
اعراب
« الَّذِينَ »
مفعول اول براى
« تَحْسَبَنَّ »
و مفعول دوم آن ، محذوف است و تقدير آن « لا تحسبنّ ناجين » مىباشد .
« بِمَفازَةٍ »
متعلق به محذوف و مفعول دوم براى
« فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ »
است .