فرستاده شدم » . پيامبر به پادشاهان زمين و از جمله به كسرى ، قيصر و . . . نامه فرستاد و آنها را به رسالت خود دعوت كرد .
راز عظمت پيامبر
محمّد صلّى اللّه عليه و آله بشر بود و كسى كه او را به صفتى از صفات خداوند وصف كند ، به خدا و پيامبرش كافر شده است . لكن تمامى انسانها از آدم تا آخرين فرزندان او ، همانند محمّد صلّى اللّه عليه و آله نيستند و انسان عظيم ، كسى است كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله به عظمت و فضيلت او اعتراف كند ؛ بدين ترتيب كه نام او را مشخص كند و يا صفتى را بهطور كلّى بيان كند كه آن شخص را نيز دربر گيرد ؛ مانند اينكه فرموده است : « بهترين مردم كسى است كه سودش از همه بيشتر به مردم برسد » .
رمز عظمت محمّد صلّى اللّه عليه و آله در آن بود كه بار همهء مردم را به دوش مىكشيد ، و بار خود را به ديگرى از نزديكان يا غير نزديكان تحميل نمىكرد . او بيوهزنان و مسكينان را همراهى مىكرد و نيازهاى آنها را برآورده مىساخت . او دربانى براى خود قرار نداد و به هركسى ، خواه دوست و خواه دشمن ، توجه مىكرد و براى او احترام و اهميت قائل بود .
اين سخنان را [ دربارهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ] نه از روى عاطفه مىگويم و نه از محيط و تربيت الهام گرفتم ، بلكه از سخن خداوند برگرفتم كه مىگويد :
« وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ ؛
« 1 » و نفرستاديم تو را جز آنكه مىخواستيم به مردم جهان رحمتى ارزانى داريم » . معناى اين آيه آن است كه اهمّيّت و توجّه پيامبر تنها به نزديكان و پيروانش محدود نمىشد ، بلكه تمامى مردمان اعمّ از دوستان و دشمنان ، را چونان نعمت آب و هوا ، دربر مىگرفت . قوم او ، دندانهاى ثنايايش را شكستند و چهرهاش را مجروح كردند ؛ امّا او مىگفت : « بار خدايا ! قومم را هدايت كن كه آنان نادانند » . بنابراين ، تنها به
هامش
( 1 ) . انبيا ( 21 ) آيهء 107 .