« صدقه دهيد ؛ هرچند به مقدار نصف دانهء خرما باشد » .
2 .
وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ .
براى اثبات قوى بودن ايمان و رشد عقل ، دليلى روشنتر از كنترل نفس و فروخوردن خشم نيست . فروبردن خشم ، تلخ و دشوار است ، ولى انسان را از مصيبتهاى بسيار و حوادث ناگوار محفوظ مىدارد . امام على عليه السّلام به فرزندش امام حسن عليه السّلام سفارش مىكند : « جرعهء خشم را بچش كه من جرعهاى نديدم ، كه عاقبتش شيرينتر و پايانش لذيذتر از جرعهء خشم باشد » .
3 .
وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ .
بخشيدن كسى كه به انسان بدى كرده ، به مراتب بهتر از فروخوردن خشم است ؛ زيرا انسان بسيارى از اوقات خشم خود را آشكار نمىكند و خود را كنترل مىكند ، تا منافعش را حفظ و از گرفتار شدن در مشكلات دورى كند ، امّا بخشودن خطاهاى ديگران ، احسان محض است . امام على عليه السّلام فرمود : « هرگاه بر دشمنت قدرت پيدا كردى ، به سبب شكر اين نعمت ، او را ببخشاى » .
4 .
وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ .
احسان با هرچيزى كه در آن نفع مادّى يا معنوى باشد ، تحقق پيدا مىكند ، خواه كم باشد و يا بسيار ، حتّى اگر به وسيلهء سخنى باشد ؛ نظير اينكه به كسى بگويد : « راه از اين سوست » . شيخ مراغى در تفسير اين آيه گفته است : « بيهقى روايت كرده كه كنيز امام على بن الحسين عليهما السّلام روى دست آن حضرت آب مىريخت تا براى نماز آماده شود . ناگهان آفتابه از دستش افتاد و امام عليه السّلام جراحت برداشت ، لذا حضرت سرش را بلند كرد . كنيز گفت : خداوند مىگويد :
« الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ » .
امام فرمود : « من هم خشم خود را فروخوردم » . كنيز گفت :
« وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ » .
امام فرمود : « خداوند تو را ببخشد » . كنيز گفت :
« وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ » .
امام فرمود : « برو ! تو را در راه خدا آزاد كردم » .
5 .
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ .
« فاحِشَةً »
به معناى زشتترين و بزرگترين گناهان است كه تجاوز به حقوق مردم يكى از مصاديق آن به شمار مىرود . ستم كردن بر خويش ، تجاوز به حقوق ديگران