شد ، لكن قيمت نان را ضامن است . ازاينرو ، وقتى توانا شد لازم است قيمت نان را بپردازد . در اينصورت ، بر فرض كه گرفتن ربا در هنگام ضرورت جايز باشد ، بايد در هنگامى كه اين ضرورت بر طرف مىشود ، آن را به صاحبش بازگرداند .
ما دربارهء ربا در سورهء بقره آيهء 275 به تفصيل سخن گفتيم .
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ .
اين آيه بر دو نكته ، دلالت دارد :
1 . خوردن ربا ، نافرمانى خدا و پيامبر اوست . 2 . كسى كه خدا و رسول او را نافرمانى كند ، رحمت خدا به هيچروى شامل حال او نخواهد شد .
وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ .
پس از آنكه خداوند از خوردن ربا نهى كرد و [ مردم را ] از آتش ترسانيد و به تقوا و اطاعت خدا و پيامبر فراخواند ، دستور مىدهد كه به سوى كارهاى خير كه موجب به دست آوردن خشنودى خدا و بهشت او مىشود ، بشتابند . از والاترين نمونههاى خيرات و نيكىها ، مهربانى و همكارى با يكديگر و بخشش مال براى خداست ، چنانكه آيهء بعد ، بر اين نكته تصريح مىكند . اين سخن خدا :
« عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ »
كنايه از وسعت و پهناورى بهشت و نعمتهاى آن است .