صدقات را افزونى مىدهد و هيچ كفرانكنندهء گنهكار را دوست ندارد . ( 276 )
آنانكه ايمان آوردهاند و كارهاى نيكو كردهاند و نماز خواندهاند و زكات دادهاند ، مزدشان با پروردگارشان است . نه بيمناك مىشوند و نه غمگين . ( 277 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، از خدا بترسيد و اگر ايمان آوردهايد ، از ربا هرچه باقى مانده است رها كنيد . ( 278 )
و هرگاه چنين نكنيد ، بدانيد كه با خدا و رسول او به جنگ برخاستهايد . و اگر توبه كنيد اصل سرمايه از آن شماست . در اين حال نه ستم كردهايد و نه تن به ستم دادهايد . ( 279 )
و اگر وامدار تنگدست بود ، مهلتى بايد تا توانگر گردد . و اگر دانا باشيد ، دانيد كه چون بر او ببخشاييد برايتان بهتر است . ( 280 )
از آن روز كه به سوى خدا بازمىگرديد و به هركس پاداش عملش به تمامى داده مىشود و ستمى نمىبيند ، بيمناك باشيد . ( 281 )
واژگان
الربا : زيادى .
الخبط : بيراهه رفتن و از اين قبيل است : « يخبط خبط عشواء ؛ همانند شترى كه نور چشمش ضعيف است ، سكندرى مىخورد » .
المسّ : ديوانگى .
المحق : نقص .
فأذنوا : اعلام كنيد .
النّظرة : انتظار كشيدن .
اعراب
« كَما يَقُومُ » ،
« كاف » اسم و به معناى « مثل » ، قائممقام مفعول مطلق و در تقدير :
« لا يقومون إلّا قياما مثل قيام الذي يتخبطه الشيطان » ، است .
« وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ » ،
« كانَ »
تامّه ،
« ذُو »
فاعل .
« فَنَظِرَةٌ »
خبر مبتداى محذوف كه در معنا : « فالواجب نظرة » مىباشد .