بخشش
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 254 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ وَ الْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 254 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، پيش از آنكه آن روز فرارسد ، كه نه در آن خريد و فروشى باشد و نه دوستى و شفاعتى ، از آنچه به شما روزى دادهايم انفاق كنيد . و كافران خود ستمكارانند . ( 254 )
اعراب
« لا بَيْعٌ فِيهِ »
برخى به فتح ( لا بيع ) خواندهاند ، بنابراين كه « لا » عمل « إنّ » را كرده است . امّا بيشتر ، آن را به رفع خواندهاند به سبب اينكه مبتداست و
« فِيهِ »
متعلّق به محذوف ، خبر آن و جمله ، صفت براى
« يَوْمٌ » .
تفسير
خداوند با شيوههاى مختلف ، مردم را به بخشش مال تشويق كرده است . تفسير آيهء 245 :
« مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً »
و آيات ديگر قبلا بيان شد و نيز آيات ديگرى از همين قبيل در آينده خواهد آمد . در اين آيهء
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا