تمام مردم يك امّت بودند
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 213 ]
كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلاَّ الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 213 )
مردم يك امّت بودند ، پس خدا پيامبران بشارتدهنده و ترساننده را بفرستاد و بر آنها كتاب بر حق نازل كرد تا آن كتاب در آنچه مردم اختلاف دارند ، ميانشان حكم كند ، ولى جز كسانى كه كتاب بر آنها نازل شده و حجّتها آشكار گشته بود از روى حسدى كه نسبت به هم مىورزيدند در آن اختلاف نكردند و خدا مؤمنان را به ارادهء خود در آن حقيقتى كه اختلاف مىكردند راه نمود كه خدا هركس را كه بخواهد به راه راست هدايت مىكند . ( 213 )
واژگان
امّة : خداوند واژهء « امّت » را در كتاب خود به چند معنا به كار برده است كه عبارتند از :
1 . دين : چنانكه در آيهء 92 سورهء انبيا بدين معنا به كار رفته است :
« إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً واحِدَةً » .