واجب مىباشد . و اگر كسى به وجوب روزه ايمان داشته باشد ، لكن از روى بىتوجّهى و اهانت آن را ترك كند برطبق نظريهء حاكم شرع تعزير مىشود . اگر بار دوم روزه نگيرد بازهم تعزير مىشود و اگر بار سوم روزه نگيرد كشته مىشود . برخى گفتهاند : اگر بار چهارم روزه نگيرد كشته مىشود .
روزه يكى از عبادات كهن است كه خداوند آن را بر امّتهاى گذشته نيز واجب قرار داده بود ، امّا بهگونهاى كه با روزهء ما مسلمانان از لحاظ مقدار و چگونگى و نيز از لحاظ زمان اختلاف داشته است . بنابراين ، تشبيه در اينجا از لحاظ واجب بودن است ، نه از جهت خصوصيّت و تعداد روزها و زمان آن ، چراكه تشبيه كردن يك چيز به چيزى ديگر ايجاب نمىكند كه آن دو از تمام جهات همانند يكديگر باشند .
لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ .
بيشتر مفسّران گفتهاند : اين جمله اشاره به حكمت و فلسفهء وجوب روزه دارد و آن اينكه روزهدار مىتواند با روزه گرفتن ، خود را به كنترل نفس و ترك تمايلات حرام و شكيبايى در برابر آنها ، عادت دهد ، چراكه در حديث آمده است : « روزه گرفتن نيمى از صبر است » . امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : « هرچيز زكاتى دارد و زكات بدن روزه گرفتن است » . و نيز فرمود : « خداوند روزه را واجب كرد تا اخلاص مردم را آزمايش كند » . بديهى است كه تمام اوامر و نواهى خداوند ، آزمايشى است براى آشكار ساختن اخلاص مردم ، لكن روزه گرفتن از دشوارترين تكاليف است ؛ زيرا در آن ، غلبه يافتن بر نفس و مبارزه با آن است و نيز روزه مانع از خواستههاى نفسانى از قبيل خوردن و آشاميدن و اشباع غريزه جنسى مىشود .
أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ .
مراد روزهاى ماه مبارك رمضان است ، زيرا خداوند روزهء روزهاى ديگر را بر ما واجب نكرده است .
فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْكِينٍ .
خداوند در اين آيه ، سه مورد از مفطرات در ماه رمضان را بيان كرده كه عبارتند از : بيمارى ، سفر و پيرى .