و بايد كه آن شما را كامل سازيد . و خدا را بدان سبب كه راهنمايىتان كرده است به بزرگى ياد كنيد و سپاس گوييد . ( 185 )
اعراب
رازى دربارهء تركيب
« أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ »
چهار قول بيان كرده است . و صاحب مجمع البيان نيز در اين مورد ، سخنانى مفصّل و طولانى دارد ؛ امّا سرانجام اين قول را برگزيده است كه
« أَيَّاماً »
ظرف و متعلّق است به
« الصِّيامُ »
بنابراين كه « كاف » در
« كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ »
به معناى « مثل » صفت براى حال محذوف باشد و در اين صورت عبارت چنين است : « كتب عليكم الصيام مفروضا مثل ما فرض على من كان قبلكم » . « عدّة » مبتدا و خبرش محذوف و در تقدير : « فعليه عدّة » است .
« طَعامُ »
بدل از
« فِدْيَةٌ »
و مصدر
« أَنْ تَصُومُوا »
در محلّ رفع به ابتداييت و خبر آن
« خَيْرٌ لَكُمْ »
مىباشد .
« شَهْرُ رَمَضانَ » ،
« شَهْرُ »
خبر مبتداى محذوف و تقدير آن ، « ذلكم شهر رمضان » است .
« رَمَضانَ »
غيرمنصرف ، زيرا علميّت و الف و نون زايدتان [ يعنى دو سبب از اسباب منع صرف را ] دارد .
« شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ » ،
« الشَّهْرَ »
مفعولفيه و به معناى « فى الشهر » است .
« فَلْيَصُمْهُ » ،
حرف جرّ « فى » محذوف است ، يعنى روزه بگيرد در آن .
تفسير
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ .
روزه از مهمترين عبادات و همانند نماز و زكات از ضروريات دين است . در حديث آمده است :
« اسلام بر پنج پايه ، بنا شده است : گواهى دادن به يگانگى خداوند ، برپا داشتن نماز ، دادن زكات ، روزهء ماه رمضان و حجّ خانهء خدا براى كسىكه استطاعت دارد » .
فقها فتوا دادهاند كه اگر كسى وجوب روزه را انكار كند ، مرتدّ است و كشتنش