به وسيلهء پيامبرش ابلاغ شود بستگى دارد . در امور عبادى ، گمان و احتمال و يا چيزى ديگر جايى ندارد ، بلكه بايد نسبت به آن ، نصّ صريح و صحيح رسيده باشد . خدا در ابتدا به مسلمانان دستور داد كه به سوى بيت المقدّس نماز بخوانند . ازاينرو ، اگر به سوى كعبه نماز مىخواندند ، نمازشان باطل بود . آنگاه دستور داد كه به سوى كعبه نماز گزارند و اگر پس از اين ، به سوى بيت المقدّس نماز مىخواندند ، نماز آنان پذيرفته نمىشد ، با اينكه هر دو جهت براى خدا و از آن خدا بود و دليل آن ، اين است كه معيار صحّت نماز ، مطابقت آن و تمام اجزا و شرايطش باامر خداست ، چنانكه معيار فساد و بطلان آن ، عدم مطابقت با امر خداست .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 406
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٤٠٦