عهد من به ستمكاران نمىرسد
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 124 ]
وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ( 124 )
و پروردگار ابراهيم او را به كارى چند بياموزد و ابراهيم آن كارها را به تمامى به انجام رسانيد . خدا گفت : من تو را پيشواى مردم گردانيدم . گفت : فرزندانم را هم ؟ گفت : پيمان من ستمكاران را دربر نگيرد . ( 124 )
واژگان
ابتلاء : به معناى آزمايش و مراد از آن در اينجا تكليف است . مفرد « كلمات » ، كلمه است و مراد از آن ، اوامر و نواهى خداست و از آن جمله ، تكليف ابراهيم عليه السّلام به ذبح فرزندش مىباشد . مقصود از « أتمّهنّ » در اينجا ، اطاعت و قبول است .
از امام صادق عليه السّلام روايت شده است : « خداوند ابراهيم را با ذبح فرزندش اسماعيل آزمايش كرد و او نيز مصمّم شد كه اين كار را انجام دهد » .
اعراب
« إِبْراهِيمَ » ،
مفعول مقدّم و
« رَبُّهُ » ،
فاعل مؤخّر است و ضمير آن به
« إِبْراهِيمَ »