تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 325

مساهمون:

ص٣٢٥

نسخ آيه

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 106 تا 107 ]

ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 106 ) أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 107 ) هيچ آيه‌اى را منسوخ يا ترك نمىكنيم ، مگر آن‌كه بهتر از آن يا همانند آن را مىآوريم . آيا نمىدانى كه خدا بر هركارى تواناست ؟ ( 106 ) آيا نمىدانى كه خدا فرمان‌رواى آسمان‌ها و زمين است و شما را جز او يار و ياورى نيست ؟ ( 107 )

واژگان

النسخ : در لغت به معناى بر طرف كردن است . گفته مىشود : « نسخت الشمس الظلّ ؛ خورشيد ، سايه را بر طرف كرد » . در بخش آينده دربارهء معناى شرعى اين واژه سخن خواهيم گفت . ننسها : بدون همزه ، از نسيان گرفته شده و مراد از آن ، به تأخير انداختن نزول و يا نسخ آيه است . به‌زودى معنايى را كه موردنظر ماست بيان خواهيم كرد .

اعراب

« ما »
اسم شرط و به معناى « إن » است كه دو فعل را جزم مىدهد و محلّ آن