ايمان آورندگان
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 104 تا 105 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقُولُوا راعِنا وَ قُولُوا انْظُرْنا وَ اسْمَعُوا وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 104 ) ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ لا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 105 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، مگوييد : « راعنا » ، بگوييد : « انظرنا » . و گوش فراداريد كه براى كافران عذابى است دردآور ( 104 )
از ميان اهل كتاب آنانكه كافر شدند و نيز مشركان ، دوست نمىدارند كه از جانب پروردگار به شما خيرى برسد . و حال آنكه خدا هركس را كه بخواهد به بخشايش خويش مخصوص مىدارد . خدا صاحب فضلى بزرگ است ( 105 )
واژگان
المراعاة : دلجويى از نزديك و متضادّ آن اغفال [ ناديده گرفتن ] است .
اعراب
مصدر
« أَنْ يُنَزَّلَ »
در محلّ نصب است ؛ زيرا مفعول
« ما يَوَدُّ »
مىباشد .
« مِنْ خَيْرٍ » ،
« مِنْ »
زايد و
« خَيْرٍ »
مرفوع است ؛ زيرا نايب فاعل
« يُنَزَّلَ »
است .