اهمّيت دارد ، همانا عقيدهء درست و عمل شايسته است . برايناساس ، مفاد آيه همان چيزى مىباشد كه در روايات آمده است : خدا به صورتها و ظواهر نگاه نمىكند ، بلكه به عملكردها مىنگرد .
ترديدى نيست كه اين معنا ذاتا درست است ؛ ولى لفظ آيه آشكارا آن را نمىرساند .
برخى عادت كردهاند كه به منظور ابراز چاپلوسى دربارهء پيروان ديگر اديان به اين آيه استدلال كنند كه ميان مسلمانان و پيروان اديان ديگر در نزد خدا تفاوتى وجود ندارد ، درحالىكه اين چاپلوسها خود مىدانند كه آنها منكر نبوت محمّد صلّى اللّه عليه و إله هستند و حتّى به آن حضرت دروغ مىبندند و چيزهايى را به او نسبت مىدهند كه عرش را به لرزه مىآورد .
2 . افرادى هستند كه زمان حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله را درك نكردند ، باوجوداين ، به سبب صفاى فطرىاى كه داشتند به سوى ايمان به خدا هدايت شدند و محرّمات را از قبيل دروغ ، شرابخوارى و زنا ترك كردند . از اين قبيلند افرادى چون قسّ بن ساعده ، زيد بن عمرو ، ورقة بن نوفل و ديگران كه آنها را « حنيف » مىناميدند . گويى پرسشكنندهاى - به عنوان سؤال مقدّر - از حكم اين گروه در پيشگاه خداى مىپرسد ، و اين آيه به آنها پاسخ مىدهد كه اشكالى بر آنان نيست . همچنين ، يهوديان ، صابئان و نصرانىهايى كه حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله را درك نكردند تا از او جزئيات را بپرسند . تمام اين گروهها مادام كه به خدا و روز قيامت ايمان داشته و كارى شايسته انجام داده باشند ، هيچ باكى برايشان نيست . ما نيز همين معنا را تأييد مىكنيم .
سؤال : معناى ظاهر اين آيه شبيه به تحصيل حاصل است ؛ زيرا جملهء
« مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ »
پس از جملهء
« إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا »
چنين مىشود : « إن الذين آمنوا من آمن منهم » و اين سخن كاملا همانند سخن گويندهاى است كه بگويد : « إن المسلمين من أسلم منهم و القائمين من قام منهم . . . » ، بنابراين ، پاسخ چيست ؟