تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 168

مساهمون:

ص١٦٨

خدا از مثل زدن شرم ندارد

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 26 تا 27 ]

إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلاً ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلاً يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلاَّ الْفاسِقِينَ ( 26 ) الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ( 27 ) خدا ابايى ندارد كه به پشه و كمتر از آن مثل بزند . آنان‌كه ايمان آورده‌اند مىدانند كه آن مثل درست و از جانب پروردگار آنهاست . و امّا كافران مىگويند كه خدا از اين مثل چه مىخواسته است ؟ بسيارى را بدان گمراه مىكند و بسيارى را هدايت . امّا تنها فاسقان را گمراه مىكند ( 26 ) ( و آنها ) كسانى ( هستند ) كه پيمان خدا را پس از بستن آن مىشكنند و آنچه را خدا به پيوستن آن فرمان داده مىگسلند و در زمين فساد مىكنند . آنها زيانكارانند ( 27 )

حيا

وقتى كه حيا به انسان نسبت داده مىشود ، به معناى دگرگونى حالت طبيعى او به حالتى ديگر ، براثر يكى از عوامل است . حياى انسان گاهى نيكوست و گاهى زشت .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 168 | محمد جواد مغنية