ايشان را با خود به جهاد برد ولى پيامبر اظهار مىكرد كه مالى در دست ندارد كه هزينهء بسيج آنان را بدهد ، اينان گريان باز مىگشتند ، مىگريستند ، زيرا از فيض جهاد و فوز شهادت محروم شده بودند .
/ 249
شرح آيات :
باديهنشينان معذور
[ 90 ] قرآن اعرابى را كه هنوز ايمان در دلهايشان ثابت قدم نشده در شمار منافقان مىآورد . اينان نزد رسول اللَّه ( ص ) مىآمدند و عذرى مىتراشيدند ولى در واقع مىخواستند خود را از ميدان جنگ به كنارى كشند قرآن ، از اين گروه چنين تعبير مىكند :
وَ جاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ
گروهى از عربهاى باديهنشين آمدند و عذر آوردند تا آنان را رخصت دهند كه به جنگ نروند . » از كلمهء « معذّر » در متن آيه برمىآيد كه اينان به تكلّف بهانه مىآوردهاند تا به جهاد نروند و از اين كه نزد پيامبر مىآمدهاند هدفشان اين بوده كه اجازتى كسب كنند و در خانهء خود بنشينند . بعضى از مفسران اين آيه را به گونهء ديگرى تفسير كردهاند و گفتهاند كه مراد از « معذّرون » كسانى هستند كه عذرشان واقعى است يعنى كسانى كه نه راهتوشه دارند و نه سلاح جنگ . زيرا در عبارت بعد مىفرمايد و آنهايى كه به پيامبرش دروغ گفته بودند ، در خانه نشستند » سياق آيه دلالت دارد بر اين كه خداى تعالى يكى از دو طايفه را با ديگرى مقايسه مىكند تا فرومايگى منافقان و پستى آنان و فساد قلوبشان و شقاوت نفوسشان بيشتر آشكار گردد . از آن رو كه فريضهء دينى جهاد و يارى خدا و رسول او عربهاى باديهنشين را به هيجان آورد و نزد پيامبر آمدند و از او اجازه خواستند ولى اين عمل در منافقان هيچ اثر نبخشيد . « 9 »
هامش
( 9 ) - تفسير الميزان ، ج 9 ، ص 361 .