احكام وصيت
مسأله 2703 - وصيت آن است كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براى او كارهايى انجام دهند ، يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال او ملك كسى باشد ، يا براى اولاد خود و كسانى كه اختيار آنان با اوست قيّم و سرپرست معيّن كند . و كسى را كه به او وصيت مىكنند وصى مىگويند .
مسأله 2704 - كسى كه نمىتواند حرف بزند اگر با اشاره مقصود خود را بفهماند ، براى هر كارى مىتواند وصيت كند و كسى هم كه مىتواند حرف بزند ، اگر در كارهاى كوچك و كمارزش با اشارهاى كه مقصودش را بفهماند وصيت كند صحيح است . ولى در كارهاى بزرگ مثل آن كه بخواهد وصيت كند مبلغ زيادى به كسى بدهند اشاره فايده ندارد « 1 » .
مسأله 2705 - اگر نوشتهاى به امضا يا مهر ميت ببينند چنانچه مقصود او را بفهماند و معلوم باشد كه براى وصيت كردن نوشته ، بايد مطابق آن عمل كنند .
مسأله 2706 - كسى كه وصيت مىكند بايد بالغ و عاقل باشد « 2 » و از روى اختيار
هامش
( 1 ) - اگر مقصود را بفهماند صحيح است .
( 2 ) - اگر طفل به ده سال رسيده باشد و خوب و بد را تميز دهد وصيتش در كارهاى خوبمثل ساختن مسجد و پل و آب انبار و ساير خيرات صحيح است .