مسأله 2715 - اگر انسان از وصيت خود برگردد مثلًا بگويد ثلث مالش را به كسى بدهند ، بعد بگويد به او ندهند وصيت باطل مىشود ، و اگر وصيت خود را تغيير دهد ، مثل آن كه قيّمى براى بچههاى خود معيّن كند بعد ديگرى را به جاى او قيّم نمايد ، وصيت اولش باطل مىشود و بايد به وصيت دوم او عمل نمايند .
مسأله 2716 - اگر كارى كند كه معلوم شود از وصيت خود برگشته مثلًا خانهاى را كه وصيت كرده به كسى بدهند بفروشد ، يا ديگرى را براى فروش آن وكيل نمايد ، وصيت باطل مىشود .
مسأله 2717 - اگر وصيت كند چيز معيّنى را به كسى بدهند ، بعد وصيت كند كه نصف همان را به ديگرى بدهند ، بايد آن چيز را دو قسمت كنند و به هر كدام از آن دو نفر يك قسمت آن را بدهند .
مسأله 2718 - اگر كسى در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، مقدارى از مالش را به كسى ببخشد و وصيت كند كه بعد از مردن او هم مقدارى به كس ديگر بدهند ، چنانچه روى هم بيشتر از ثلث نباشد ، يا اگر بيشتر است ورثه اجازه بدهند كه گفتهء او عملى شود ، بايد به آنچه گفته عمل كنند و اگر روى هم بيشتر از ثلث باشد ، ورثه هم اجازه ندهند ، بايد مالى را كه پيش از مرگ بخشيده از ثلث بدهند « 1 » و اگر چيزى از ثلث زياد آمد مال دومى است .
مسأله 2719 - اگر وصيت كند كه ثلث مال او را نفروشند و عايدى آن را به مصرفى برسانند ، بايد مطابق گفتهء او عمل نمايند .
مسأله 2720 - اگر در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، بگويد مقدارى به كسى بدهكار است ، چنانچه متهم باشد كه براى ضرر زدن به ورثه گفته است بايد مقدارى را كه معيّن
هامش
( 1 ) - آنچه در حال زندگى بخشيده از اصل مال است نه از ثلث و احتياج به اذن ورثه ندارد و آنچه وصيت كرده اگر از ثلث زيادتر باشد در آن زيادتى محتاج به اذن ورثه است .