وصيت كند ، و نيز بايد سفيه نباشد « 1 » يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكند .
مسأله 2707 - كسى كه از روى عمد مثلًا زخمى به خود زده يا سمّى خورده است كه به واسطهء آن ، يقين يا گمان به مردن او پيدا مىشود ، اگر وصيت كند كه مقدارى از مال او را به مصرفى برسانند صحيح نيست .
مسأله 2708 - اگر انسان وصيت كند كه چيزى به كسى بدهند ، در صورتى آن كس آن چيز را مالك مىشود كه بعد از مردن وصيت كننده آن را قبول كند و اگر در زمان زنده بودن او قبول نمايد مالك نمىشود « 2 » .
مسأله 2709 - وقتى انسان نشانههاى مرگ را در خود ديد ، بايد فوراً امانتهاى مردم را به صاحبانش برگرداند و اگر به مردم بدهكار است و موقع دادن آن بدهى رسيده بايد بدهد ، و اگر خودش نمىتواند بدهد ، يا موقع دادن بدهى او نرسيده ، بايد وصيت كند و بر وصيت شاهد بگيرد ، ولى اگر بدهى او معلوم باشد وصيت كردن لازم نيست « 3 » .
مسأله 2710 - كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر خمس و زكات و مظالم بدهكار است بايد فوراً بدهد و اگر نمىتواند بدهد چنانچه از خودش مال دارد ، يا احتمال مىدهد كسى آنها را ادا نمايد ، بايد وصيت كند و همچنين است اگر حج بر او واجب باشد .
هامش
( 1 ) - در صورتى كه بعد از بالغ شدن سفيه شده باشد بايد به حكم حاكم از تصرف در مالخودش منع شود و الّا وصيت او صحيح است .
( 2 ) - مالك مىشود .
( 3 ) - اگر ورثه مورد اطمينان باشند كه بدهى او را مىدهند و الّا لازم است وصى براى دادن آن تعيين كند .