مسأله 2711 - كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر نماز و روزهء قضا دارد ، بايد وصيت كند كه از مال خودش براى آنها اجير بگيرند ، بلكه اگر مال نداشته باشد ولى احتمال بدهد كسى بدون آن كه چيزى بگيرد آنها را انجام مىدهد ، باز هم واجب است وصيت نمايد ، و اگر قضاى نماز و روزهء او به تفصيلى كه در مسألهء 1399 گفته شد ، بر پسر بزرگترش واجب باشد ، بايد به او اطلاع بدهد يا وصيت كند كه براى او بهجا آورند .
مسأله 2712 - كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر مالى پيش كسى دارد يا در جايى پنهان كرده است كه ورثه نمىدانند ، چنانچه به واسطهء ندانستن ، حقشان از بين برود ، بايد به آنان اطلاع دهد و لازم نيست براى بچههاى صغير خود قيّم و سرپرست معيّن كند ، ولى در صورتى كه بدون قيّم مالشان از بين مىرود ، يا خودشان ضايع مىشوند ، بايد براى آنان قيّم امينى معيّن نمايد .
مسأله 2713 - وصى بايد مسلمان و بالغ و عاقل و مورد اطمينان باشد .
مسأله 2714 - اگر كسى چند وصى براى خود معيّن كند ، چنانچه اجازه داده باشد كه هر كدام به تنهايى به وصيت عمل كنند ، لازم نيست در انجام وصيت از يكديگر اجازه بگيرند و اگر اجازه نداده باشد ، چه گفته باشد كه هر دو با هم به وصيت عمل كنند ، يا نگفته باشد ، بايد با نظر يكديگر به وصيت عمل نمايند ، و اگر حاضر نشوند كه با يكديگر به وصيت عمل كنند ، حاكم شرع آنها را مجبور مىكند « 1 » و اگر اطاعت نكنند ، به جاى آنان ديگران را معيّن مىنمايد .
هامش
( 1 ) - اگر اختلاف آنها از جهت اختلاف در تشخيص مصلحت باشد ، و در تأخير و مهلت دادنعمل به وصيت معطل مىماند حاكم آنها را مجبور مىكند كه به نظر ديگرى تسليم شوند ؛ يعنى رجوع به غير براى تشخيص صلاح كنند ، اگر امتناع كردند ، كسان ديگر را حاكم معيّن مىكند و اگر يكى از آنها امتناع كرد به جاى او كس ديگر را تعيين مىكنند .