برود ده تومان به او مىدهم ، جعاله صحيح نيست .
مسأله 2229 - اگر مالى را كه قرار مىگذارد بدهد معيّن كند مثلًا بگويد هر كس اسب مرا پيدا كند ، اين گندم را به او مىدهم ، لازم نيست بگويد آن گندم مال كجاست و قيمت آن چيست ولى اگر مال را معيّن نكند ؛ مثلًا بگويد كسى كه اسب مرا پيدا كند ده من گندم به او مىدهم ، بايد خصوصيات آن را كاملًا معيّن نمايد .
مسأله 2230 - اگر جاعل مزد معيّنى براى كار قرار ندهد ، مثلًا بگويد هر كس بچه مرا پيدا كند پولى به او مىدهم و مقدار آن را معيّن نكند چنانچه كسى آن عمل را انجام دهد ، بايد مزد او را به مقدارى كه كار او در نظر مردم ارزش دارد بدهد .
مسأله 2231 - اگر عامل پيش از قرارداد ، كار را انجام داده باشد يا بعد از قرارداد ، به قصد اين كه پول نگيرد انجام دهد ، حقى به مزد ندارد .
مسأله 2232 - پيش از آن كه عامل شروع به كار كند ، جاعل و عامل مىتوانند جعاله را بههم بزنند .
مسأله 2233 - بعد از آن كه عامل شروع به كار كرد ، اگر جاعل بخواهد جعاله را بههم بزند اشكال دارد « 1 » .
مسأله 2234 - عامل مىتواند عمل را ناتمام بگذارد ، ولى اگر تمام نكردن عمل اسباب ضرر جاعل شود ، بايد آن را تمام نمايد مثلًا اگر كسى بگويد هر كس چشم مرا عمل كند فلان مقدار به او مىدهم و دكتر جراحى شروع به عمل كند ، چنانچه طورى باشد كه اگر عمل را تمام نكند ، چشم معيوب مىشود ، بايد آن را تمام نمايد ، و در صورتى كه ناتمام بگذارد ، حقى به جاعل ندارد .
مسأله 2235 - اگر عامل كار را ناتمام بگذارد ، چنانچه آن كار مثل پيدا كردن اسب است
هامش
( 1 ) - اشكال ندارد ، لكن بايد مزد عمل او را به قدرى كه كار كرده به او بدهد .